Like at home

Udało się! Dotarłyśmy w końcu z P. do naszego ukochanego Krakowa, za którym tak bardzo tęskniłyśmy. Weekend szybko minął, ale był czas na powspominanie. Skupiłyśmy się na naszych ulubionych miejscach, czyli Rynku rzecz jasna, Zakrzówku, Powiślu i miejscach z jedzeniem :)















Buziaki, 
m.

Lights


Ostatnio musiałam pozbyć się zdjęć ze starego komputera, pozgrywać je i choć praca strasznie mozolna, paradoksalnie przyniosło to dużo więcej pożytku niż się tego spodziewałam. Przypomniałam sobie, jak to robienie zdjęć było nieodłączną częścią mojego życia, jak potrafiłam starego canona z superciężkim obiektywem (obecnie niesprawnym) targać ze sobą w każde możliwe miejsce chociażby po to, żeby mieć udokumentowane swoje wspomnienia. I teraz patrzę na te nastoletnie twarze, miejsca, w których byłam i w których może już nigdy nie będzie dane mi być. I uświadamiam sobie, że każde naciśnięcie migawki miało jakiś swój ukryty sens.

Dzisiaj testowałam nowy obiektyw i stwierdzam, że jestem w niebie. Jednak największą motywację łapię przy depresyjnym nastroju. Podziwiajcie poniżej wspaniałą P. 










Dobranoc,
m.




Powrót do Kato

Zaległe zdjęcia z wyjazdu do Katowic, który miał być formą ucieczki przed świątecznymi przygotowaniami, których tak bardzo nie lubię. A tak naprawdę głównym celem był koncert niezastąpionego Miuosha w NOSPRze. Przeżycie nie do opisania! Przy okazji udało mi się zobaczyć Muzeum Śląskie i podziwiać Katowice nocą. Nie wiem dlaczego, ale jest to miejsce, do którego chętnie wracam :)















 A z taką kolekcją zamknęłam rok 2018! :)


Dobranoc,
m.

Sweather Weather

Koniec lata / Początek jesieni na zdjęciach






(jak widać niektórym nie przeszkadza zmiana pogody)



Days off











Po Licheniu zatrzymaliśmy się na trzy dni we wcześniej wspomnianym Powidzu. Może nie było jakoś gorąco, ale cel wyjazdu osiągnięty - odpoczynek, odpoczynek i jeszcze raz odpoczynek. Od pracy i od myślenia o zbliżającym się egzaminie z historii. Robiłam zdjęcia gdzie się dało i uznałam, że w sumie to trochę uporczywe dla osób, które idą gdzieś razem ze mną, a ja wszędzie się zatrzymuję.









W drodze powrotnej chcieliśmy zobaczyć jezioro Budzisławskie. Chyba najczystsze jezioro jakie widziałam, naprawdę. A co najlepsze, nie było tam żywej duszy. Na koniec zatrzymaliśmy się na chwilę nad jeziorem turkusowym koło Konina, którego kolor wody jest po prostu niesamowity.. I wszystko pięknie, dopóki nie zagłębiłam się w historię, składowisko odpadów z elektrowni, pH wody 12, tak więc wstęp tylko na dziko, dla odważnych.








I na koniec zostawiam Pixies, idealnie na niedzielkę

m.
Obsługiwane przez usługę Blogger.

O mnie

Obserwatorzy